Bir önceki post'umda dengeyle ilgili yazdıklarıma yorum bırakan herkese gönülden teşekkür etmek istiyorum. Yapıcı önerileriniz, fikirleriniz, yada sadece beni anlıyor olduğunuzu göstermeniz bile benim için çok anlamlı ve değerli.
Birkaç gün önce Instagram'da aşağıdaki resmi paylaştım ve bebiş beklediğimizden bahsettim. Ailemizin yeni üyesi, oğluşumuz, birkaç hafta sonra doğacak. Denge kurmakla ilgili kafa karışıklığımın bir sebebi de duygusal ve fiziksel çalkantılar (tekmelemeler vs. :))) olabilir evet :))
Doğacak yeni bebeğimizle birlikte yeni bir hayat bizi bekliyor. İçim sevinçle ve merakla dolu.. Biraz da korkuyla.. Sağ salim onu kucağıma aldığımda bütün korkularım geçecek gibi hissediyorum ama. Sağlıklı ve iyi olduğunu kendi gözlerimle görmeye ihtiyacım var. Çok yakında inşallah, sadece 4 hafta sonra, belki de daha yakın.. Bize şans dileyin, dua edin, olur mu?
Melodi kardeş konusunda çok heyecanlı. Karnımı özenle seviyor, öpüyor. Doğduğu zaman kardeşiyle yapacağı şeyleri planlıyor, anlatıyor. Çok iyi bir abla olacağını şimdiden hissedebiliyorum. Kardeş haberini aldığından beri sanki bana daha düşkün oldu. Büyüdüğünü ve olgunlaştığını bana hissettirmeye çalışıyor gibi. Ben "big sister" olacağım diyerek ortalıkta geziniyor. Karnımda biraz daha büyüdükten sonra doğacağını ona anlattım. Şimdi hemen hemen hergün soruyor: "Kardeşim hala büyümedi?". "Biraz daha var" deyince de "Ama nedeeeen?" diye soruyor. Sabırsız köfte! :)













































