Bizden Haberler

Kısa kısa..

- Bir ay sonra Türkiye'deyiz inşallah. Bizim için tam bir macera olacağı kesin, çünkü 3 haftada TR içinde uçakla 3 şehre gideceğiz. Tatil falan diyerek biraz da kendimiz arandık ama bakalım neler olacak, heyecanlıyız :) Uzun zaman sonra ilk kez bayramda evde annemlerle olacağım. Sonraki hafta ver elini Bodrum.. Bol bol fotoğraf çekmek istiyorum. Hem kendim ve ailem için, hem de (isteyen olursa) başkaları için.. 12 Eylül- 2 Ekim arası Adana, Trakya ve Bodrum'da aile, bebek, çocuk çekimi isteyen olursa bana özelden mesaj atabilir. Ayarlayabilirsek, seve seve..

- Fotoğrafçı Anneyim blogumu çok seviyorum. Orada inanılmaz keyif alarak yazıyorum, paylaşıyorum. Tüm enerjin ve zamanını oraya ver deseler, yok demem. Aklımda yazılmayı bekleyen o kadar çok konu var ki.. Fikirleriniz varsa onları da alabilirim ama:)

Biraz da  iki çocuklu hayattan bahsetmek gerekirse..

- Her dakika bir karmaşa, bir sorun.. Tatlı dertler biliyorum ama şu da bir gerçek ki ebeveynlik çok zor. Gerçekten. Hep derler ya, büyüdükçe dertleri de büyüyor diye.. Melodi daha sadece 3.5 yaşında ama beni o kadar zorluyor ki.. Daha da büyüdüğünde olacaklardan şimdiden korkmaya başladım. Ne uyku uyumak istiyor, ne giyinmek istiyor, ne tuvalete gitmek istiyor, ne araba koltuğunda oturmak istiyor, karnı derseniz hep tok... Ona günlük küçük işleri yaptırabilmek için bile çoğu zaman inanılmaz enerji harcamak gerekiyor. Duymazdan gelme huyu var. Herkesin çocuğu 3.5 yaşında böyle mi merak ediyorum. İstediği tek şey hep oyun oynamak. Ama hep! Hem de bizle.. Yalnız yaptığı tek aktivite televizyon izlemek.. Ne yapsın, o da haklı ama ona %100 dikkatimizi vermek her zaman kolay olmuyor. Kardeşiyle oynadığı anlarsa kardeşi için hem en büyük eğlence hem de hem büyük işkence. Çünkü bizimki severken öldürenlerden.. Oyuncak bebekleriyle bile daha nazik oynuyordur, siz düşünün.. Koraysa geceleri en az 2-3 kez kalkmaya devam ediyor, gündüzleriyse emekleme ve evin heryerini keşfetme modunda.. Günler epey yorucu.. Ama öyle öyle büyüyecekler değil mi? Aslında ikisi de o kadar tatlı çocuklar ki.. Çok şükür..

- İkinci çocuktan sonra günlük işler inanılmaz pratikleşti. En pratik yemek neyse onu yapıyorum, mümkün olan en kısa sürede temizlik yapıyorum, çok gerekmedikçe evi toplamıyorum, ütüyü falan zaten es geçiyorum... Aslında Melodi hafta içi her gün okulda ve gün içinde Koray uyurken ev işlerine zamanım oluyor ama sorun şu ki onun uyuduğu anlarda ev işi falan yapmak istemiyorum, çoğu zaman da yapmıyorum.. Ama dinlenmiyorum da aslında. Dinlendiğim zaman boşa geçmiş zaman gibi geliyor çoğu zaman.. O yüzden kendimi iyi hissetmek için yapmaktan hoşlandığım şeylere odaklanıyorum.. Ki o da çoğu zaman fotoğraf işleri oluyor..

Neyse işte bizde durumlar böyle anlayacağınız.. Tatlı yorgunluklar var.. Ama hayat tabi ki de çok güzel..

Bebek Bakıcısı Demişken / Our First Babysitter Experience!

Melodi doğduğundan beri ben yada babası haricinde kimseyle pek kalmadı. Sadece 1-2 defa arkadaşlarımıza bıraktık ama onu saymıyorum çünkü onları yakından tanıyordu ve sorunsuz durdu onlarla. 2 yaşına yaklaşırken son zamanlarda artık yavaştan yabancı birileriyle kalmaya alıştırsak mı diye düşünür olmuştuk. Çünkü birkaç ay sonra haftada 2 gün olmak üzere kreşe başlayacak ve günde en az 7-8 saat bizden ayrı kalacak.

Eşimin iş yerinden arkadaşının 20 yaşındaki kızı bebek bakıcılığı yapıyormuş. Geçen haftasonu bizimkini bıraksak 2 saat bakabilir mi diye sorduk. Meğer kız o gün başka bir çocuğa bakacakmış. Ama annesi ben bakarım deyince tamam dedik. Farklı bir evde bir yabancıyla kalmaktan korkabileceğini düşündüğümüz için bakıcıyı bize çağırdık. Dışarı çıkmadan 1 saat önce bu hiç tanımadığımız bayan eve geldi. Çok sevecen bir bayan olduğu için Melodi ona hemen alıştı. Bizim yanımızda oynamaya başladılar. Bizim gitme saatimiz geldiğinde Melodi'ye gidiyoruz ama geleceğiz, sen bu teyzeyle oyna  dedik, anlamış gibi görünüyordu. Bir de çıkmadan bakıcı konusunda tecrübesiz ebeveynler olarak kadına bir sürü talimat verdik :) Televizyonun nasıl açılacağına kadar!! Kadın sanki kumandanın düğmesine basmayı bilmiyor!! Yeter hadi bir gidin artık demiştir eminim ama ne yapalım biz de bir garip olduk, doğrusu. Insan neyi söyleyip neyi söylemeyeceğini bilemiyor, heyecan yapıyormuş! Bizim evde yabancı bir kadın, çocuğumuza bakıyordu ne de olsa.. Bu düşünceye alışmak zaman aldı herhalde biraz. Hatta o kadar ki arabaya bindiğimizde ilk ışıklarda acaba geri dönsek mi diye düşündük! :)

Neyse sonunda geri dönmedik ve partiye gittik ama orada olduğumuz 1 saat içinde durmadan Melodi'yi düşündük. Acaba şimdi ne yapıyorlardır? Arkamızdan ağladı mı? Bıraktığımız meyveleri yemiş midir? diye merak edip durduk.   Işin ilginci bizim bıdık bizim onu düşündüğümüz kadar bizi düşünmemiş. ilk 10 dakika kadar kapıya gitmiş anne-baba demiş ama hiç ağlamamış. Bu hoşuma gitti! Yani bizi takmaması değil ama onu bundan sonra birileriyle bırakıp gidebilecek olmamın düşüncesi bile güzel. Belki yakında bir sinema, bir yemek özlemimizi gideririz, hı? :)

                                                                                 ~

Melodi had never stayed away from us since she was born. So, last weekend we decided that we should leave her with a babysitter and go out to a party for 2 hours. Because she will start going to the daycare in a couple months, so she better gets used to staying with strangers. 

The 20-year-old daughter of my husband's coworker was doing babysitting, so we called him to ask if she was available. Unfortunately, she was watching another child on that day, but her mom was kind enough to babysit Melodi. We asked her to come 1 hour in advance to make sure she gets used to her when we were home. Even though she was a total stranger for us and for Melodi, she started to play with her right away. We got lucky! When it was time for us to leave, I explained Melodi that we are leaving but we will come back, and in the meantime that lady was going to play with her. She seemed that she understood! Since we were very inexperienced about a babysitter, we gave lots of instructions to her. Even how to turn on the TV!! :) I'm sure she was thinking like ' OK, you better go now, I don't need more instructions' :) Seriously, it was hard to figure out for me what to tell and what not to tell the babysitter before leaving her at our home with our dear baby for the first time! 

Anyways, we left home, and in the first traffic lights, we thought about going back! Even though we didn't go back, we thought about her during the entire time we were out. Thankfully, she was OK with her and didn't even cry behind us. It was emotionally hard at first but I like the fact that she was fine with a babysitter! Now, we're feeling more ready to go to a dinner and a movie without her. Yay! :)

Dışarda 15 Dakika / 15 Minutes Outside

Bu sene yaz Central California'ya yine gümbür gümbür geldi. Hava tahminine göre bu hafta 43 dereceyi göreceğiz. Evde klima iyi de, kapıdan dışarı adımımızı attığımız anda kavruluyoruz. Böyle bir havada 1.5 yaşında bir çocukla evde ne yapılabilir ki? Normalde hergün akşam yemeğinden sonra güneşin batmasına doğru parka gidiyoruz, ama o saate kadar koca bir gün var. Insan uzun yaz günlerinde kendini bol bol dışarı atmak istiyor! 

Sıcak günlerde havadan bihaber Melodi 'atta' diye kapıya gittiğinde çareyi onu bahçeye çıkarmakta buluyorum. Çeşmeyi açıp biraz serinliyor ve kovaları doldurup doldurup boşaltıyor. Öyle mutlu oluyor ki.. 

Melodi'ye hamileyken eşim bir kitap almıştı: 15 Minutes Outside. Yazarı Rebecca P. Cohen. Şimdi baktım ama Türkçe' ye çevirisi olup olmadığıyla ilgili internette bir bilgi bulamadım. Ama belki vardır. Şayet denk gelirse bir inceleyin derim. Bugünlerde bu kitaba bakıyorum sıkça. Ebeveynlere hergün çocuklarla 15 dakika da olsa dışarda birşeyler yapmayı tavsiye ediyor, ve 365 tane aktivite öneriyor. Aktivitelerin mevsimlere göre ayrılmış olması çok güzel. Mesela yaz mevsimi aktivitelerinden gözüme ilişenlerden bazıları: çocuklarla ip atlamak, ıslanmak, böcek avına çıkmak, beraber araba yıkamak.. Yazarın dediğine göre hergün sadece 15 dakika bile olsa çocukla dışarı çıkmak onun zihinsel, bedensel ve psikolojik gelişimi için çok faydalı. 

                                                                             ~

This week it's going to be above 100F here in Bakersfield, California. And each day it's getting harder to keep Melodi inside the house. Even in that hot weather she wants to go out. So, I take her to the backyard and let her play with the water. She has lots of fun playing with water. 

When I was pregnant for Melodi, my husband got a book called 15 Minutes Outside by Rebecca P. Cohen. It has 365 activities to do with kids everyday. To her, even only 15 minutes everyday is enough to spend with kids outside the house. I like that she has different activities for each season. These days I review it to see if there is anything that would fit us. I recommend you take a look at that book if you get a chance. It has some really cool activities. 

Bu arada yarın Melodi'yi ilk kez tanımadığı bir bebek bakıcısına bırakıp birkaç saatliğine arkadaşlarla yemek yemeğe çıkacağız. Bizim evde kalacaklar ama bizi arayıp soracak mı, yada ağlayacak mı çok merak ediyorum. Kreş günlerine yaklaştığımız için deneme yapalım dedik..  Lütfen şans dileyin :)

Iyi bir haftasonu geçirmeniz dileğiyle...

                                                                                 ~

P.S. We will leave Melodi with a babysitter tomorrow for the first time. I really wonder if she will feel safe and stay calm. Or if she will cry and look for us.. Fingers crossed.. Hope she will be fine... 

Happy weekend! 


:)