Melodi doğduğundan beri ben yada babası haricinde kimseyle pek kalmadı. Sadece 1-2 defa arkadaşlarımıza bıraktık ama onu saymıyorum çünkü onları yakından tanıyordu ve sorunsuz durdu onlarla. 2 yaşına yaklaşırken son zamanlarda artık yavaştan yabancı birileriyle kalmaya alıştırsak mı diye düşünür olmuştuk. Çünkü birkaç ay sonra haftada 2 gün olmak üzere kreşe başlayacak ve günde en az 7-8 saat bizden ayrı kalacak.
Eşimin iş yerinden arkadaşının 20 yaşındaki kızı bebek bakıcılığı yapıyormuş. Geçen haftasonu bizimkini bıraksak 2 saat bakabilir mi diye sorduk. Meğer kız o gün başka bir çocuğa bakacakmış. Ama annesi ben bakarım deyince tamam dedik. Farklı bir evde bir yabancıyla kalmaktan korkabileceğini düşündüğümüz için bakıcıyı bize çağırdık. Dışarı çıkmadan 1 saat önce bu hiç tanımadığımız bayan eve geldi. Çok sevecen bir bayan olduğu için Melodi ona hemen alıştı. Bizim yanımızda oynamaya başladılar. Bizim gitme saatimiz geldiğinde Melodi'ye gidiyoruz ama geleceğiz, sen bu teyzeyle oyna dedik, anlamış gibi görünüyordu. Bir de çıkmadan bakıcı konusunda tecrübesiz ebeveynler olarak kadına bir sürü talimat verdik :) Televizyonun nasıl açılacağına kadar!! Kadın sanki kumandanın düğmesine basmayı bilmiyor!! Yeter hadi bir gidin artık demiştir eminim ama ne yapalım biz de bir garip olduk, doğrusu. Insan neyi söyleyip neyi söylemeyeceğini bilemiyor, heyecan yapıyormuş! Bizim evde yabancı bir kadın, çocuğumuza bakıyordu ne de olsa.. Bu düşünceye alışmak zaman aldı herhalde biraz. Hatta o kadar ki arabaya bindiğimizde ilk ışıklarda acaba geri dönsek mi diye düşündük! :)
Neyse sonunda geri dönmedik ve partiye gittik ama orada olduğumuz 1 saat içinde durmadan Melodi'yi düşündük. Acaba şimdi ne yapıyorlardır? Arkamızdan ağladı mı? Bıraktığımız meyveleri yemiş midir? diye merak edip durduk. Işin ilginci bizim bıdık bizim onu düşündüğümüz kadar bizi düşünmemiş. ilk 10 dakika kadar kapıya gitmiş anne-baba demiş ama hiç ağlamamış. Bu hoşuma gitti! Yani bizi takmaması değil ama onu bundan sonra birileriyle bırakıp gidebilecek olmamın düşüncesi bile güzel. Belki yakında bir sinema, bir yemek özlemimizi gideririz, hı? :)
~
Melodi had never stayed away from us since she was born. So, last weekend we decided that we should leave her with a babysitter and go out to a party for 2 hours. Because she will start going to the daycare in a couple months, so she better gets used to staying with strangers.
The 20-year-old daughter of my husband's coworker was doing babysitting, so we called him to ask if she was available. Unfortunately, she was watching another child on that day, but her mom was kind enough to babysit Melodi. We asked her to come 1 hour in advance to make sure she gets used to her when we were home. Even though she was a total stranger for us and for Melodi, she started to play with her right away. We got lucky! When it was time for us to leave, I explained Melodi that we are leaving but we will come back, and in the meantime that lady was going to play with her. She seemed that she understood! Since we were very inexperienced about a babysitter, we gave lots of instructions to her. Even how to turn on the TV!! :) I'm sure she was thinking like ' OK, you better go now, I don't need more instructions' :) Seriously, it was hard to figure out for me what to tell and what not to tell the babysitter before leaving her at our home with our dear baby for the first time!
Anyways, we left home, and in the first traffic lights, we thought about going back! Even though we didn't go back, we thought about her during the entire time we were out. Thankfully, she was OK with her and didn't even cry behind us. It was emotionally hard at first but I like the fact that she was fine with a babysitter! Now, we're feeling more ready to go to a dinner and a movie without her. Yay! :)
