Hazır taze taze fotoğraflarım varken bir küçük paylaşım yapayım. Günler yoğun geçiyor. Sürekli kucağımda gezen 4.5 aylık bir tontiş, ve ergen modunda takılan 3.5 yaşında bir asi beni fazlasıyla meşgul ediyor.
Koray daha doğmadan bir arkadaşım demişti ki, iki çocuğun olduğunda yorgunluğun ve yoğunluğun iki kat artmıyor, beş kat falan artıyor. Doğruymuş :) Ama tatlı yorgunluk bunlar.
Bu ikilinin birbirine olan aşkını görmek beni çok çok mutlu ediyor. Melodi sanki küçük anne! Şimdilik tek sıkıntımız Melodi'nin kardeşini biraz 'fazla' sevmesi! Ayı yavrusunu severken öldürürmüş hesabı, bizimki de kardeşini mıncıklaya mıncıklaya seviyor, hatta bazen seveyim derken canını acıtıyor. Oyuncak mı sanıyor onu artık bilmiyorum :)
Bense ikinci çocuk olayını da aradan çıkarmış olmaktan dolayı mutluyum. Melodi'nin kardeşinin olmasını hep istemiştim. Çok şükür, sağlıklı ve dünyalar tatlısı bir çocuğum daha var artık.
Ikinci çocuğu yapmak konusunda tereddütlü arkadaşlarıma sesleniyorum buradan. Kardeş kesinlikle çok önemli. Tereddütlerinizi anlıyorum, ve başta zor olacağını da söylüyorum ama yine de çocuğunuza vereceğiniz bir kardeş herşeye değer. Şunlara baksanıza :)
