Melodi' nin Kendi Çapında Dil Gelişimi

Çevremizdeki herkes Amerika'da  doğup büyüyen çocukların (özellikle de okula başlayınca) İngilizceyi nasıl kolayca kaptığından bahsediyor. O yüzden dil olayını kendi haline bırakmış durumdayız. Şu anda Melodi İngilizce öğrensin diye bir çaba içinde değiliz, yada Türkçe öğrensin diye.. Evde Türkçe duyuyor, televizyonda ve dışarda İngilizce.. İkisini de doğal ortamında ögreniyor, hazmediyor.

Eminim iki dilin ayrımına çoktan vardı ama yine de İngilizce ve Türkçenin biraz karıştığı bir dönemdeyiz. O yüzden komik komik haller kaçınılmaz bu ara :) Mesela bizimkinin bir abi merakı vardır. Her gördüğü abiyle bir yakınlık kurmaya bayılır. Gider onların peşine takılır, sever, okşar, ilgi çekmek için yapmadığını bırakmaz. Ve elin Amerikalı oğlanlarına illa bir "abbi" der :)

Geçen gün de babası videoya çekmiş parkta. İzleyince koptum gülmekten. Yerde oturup kendi halinde oynamakta olan 6-7 yaşlarındaki "abi"ye yaklaşıyor, ve "gak (kalk)" diyor, bir de çocuğun sırtını şöyle bir sıvazlıyor kalk anlamında! Çocuk ne bunun dediğini anlıyor, ne de bunu takıyor.. Bu da hiçbirşey olmamış gibi yürümeye devam ediyor. Çok cool yani! :))

Bir de son zamanlarda ortalıkta dolanırken "mamiii, mamiii" deyip duruyor. Mami (mommy) kim? Anne mi? diyoruz, yüzümüze bakıyor anlamsızca. Herhalde, çocuklardan duyuyor dışarda ama henüz annelerine öyle seslendiklerinin farkında değil yavrum :)

Ha bir de "Annooo"muz var, yolunda gitmeyen birşey olduğunda. O da çizgi filmlerde duyduğu "Oh no" nun kendince yorumlaması :))))) 

Tatlısın vesselam! :))

18 Ay

Iki gün önce 18. ayını dolduran Melodi davranışlarıyla ve öğrendikleriyle her geçen gün beni biraz daha şaşırtıyor. Bazen diyorum büyümüş de küçülmüş bu velet! Artık her konuşulanı anlıyor, tepki veriyor, derdini anlatıyor, yemeğini kendi kendine yiyor, giysilerini giyebiliyor... Şu dünyada henüz 18 aydır bulunan bir çocuğun bu kadar çok şey yapabiliyor olması mucize gibi birşey! Inanasım gelmiyor işte.. Ben zaten hala anne olduğuma da inanamıyorum o ayrı! 

Bugün rutin doktor kontrolü ve aşı günümüzdü. Bizimkini ölçtüler, biçtiler; çok şükür gelişimi gayet iyi. Sadece biraz demir eksikliği çıktı maalesef ama onun için de doktorumuz demir bakımından zengin yiyecekler listesi verdi elimize ve damla falan fistan yazmadan eve gönderdi neyse ki. Demir yönünden zengin olan et, tavuk, balık, fasulye, mercimek, kuru meyve, yumurta, yeşil yapraklı sebzeler listede başı çekiyor. Ayrıca demir içeren meyvelerle beraber C vitamini alınınca demir emilimi artıyormuş. Fazla kalsiyum ise demir emilimini azaltıyormuş. 

Oyuna doymayan Melodi, kankisi Leon ile eğlenirken... 

Insanın çocuğu olduktan sonra cidden hayat hep çocuk odaklı geçiyormuş. Günlük hayat, tatiller, ev eşyaları, yemek menüsü, duş ve temizlik saatleri hep bacak kadar bir bıcırık düşünülerek planlanıyor. Artık televizyonu açtığımızda hep son izlenen kanal olarak çizgi film kanalı, arabada radyoyu açtığımızda çocuk uyusun diye slow müzik çalan istasyon, müzik çalar her türlü alette çocuk şarkıları CDleri buluyoruz. 

 Evde yerlerde sürekli ayağımıza takılan oyuncaklar, güvenlik kapıları, lekeleri bir türlü çıkmayan çamaşırlar, kaka kokulu çöp kutuları var. Ama bunların hiçbirini umursamıyor insan anne-baba olunca. Çünkü çocuk denilen şey öyle bir güzellik ki, sevgisi dünyaya bedel! Zaman zaman bağırıp çağırsan da, şikayet de etsen, sevgisi ruhunun derinliklerine işlemiş, en vazgeçilmez varlığı oluyor insanın... Sevdikçe sevesin, hatta alıp içine geri sokasın geliyor bazen :)

 Şu ara en tatlı halleri diyenler var. Yakında 2 yaş sendromu başlayınca ne yaparız bilemiyorum. Buradan şikayetlerimi yazarim artık :P
Pek yakında!!! :)

 Güzel günler dilerim...

Le Bebe Mag

Bir taze anne olarak bebegimin fiziksel ve ruhsal gelisimine fayda saglayacak her turlu yeni bilgiye ve kaynaga acim.

Le Bebe Mag adinda yeni bir dergiyle tanistim bugun. Kucuk bebisi olan annelerin faydalanabilecegine inaniyorum:

Open publication - Free publishing - More kids