Yulaflı Kurabiye

1 Ocak'tan beri haftada en az uc aksam Melodi'yi babasinin kucagina verir vermez kendimi spor salonuna atiyorum. Pilates, zumba, aerobics, yoga, vs. denemedigim ders kalmadi. Dogum oncesi kiloma erismeyi hedefliyorum (nitekim hedefe sadece 2-3 kilo kaldi) ama en onemlisi kendimi zinde hissediyorum spor yapinca. Bazen spor yaparken kulakligimi takip Stitcher Radio' dan fotografcilikla ilgili podcast'ler dinliyorum. Bu benim icin kucuk bir kacamak oluyor sanki, bedenime ve ruhuma iyi geliyor. Benim spor bitince gorevi teslim aliyorum ve bu sefer Onur gidiyor spor salonuna. Genel olarak saglikli da beslenmeye calisiyoruz. Amaaaa bir defa birimizin aklina tatli dusmeyegorsun, iste o zaman oyle cabuk yoldan cikiyoruz ki.. Gecenin bir yarisi kendimizi markette bulmamiz an meselesi! 'Birsey olmaz yaa, genciz yakariz'.. 'amaaan simdi yemeyecegiz de ne zaman yiyecegiz'.. vs diye kendimizi avuta avuta elimizde tatlı tırıs tırıs evin yolunu tutuyoruz.. 

Mesela bu sabah yine icimde bir tatli istegiyle uyandim. Ekmek ustu pekmez falan kesmedi, Melodi'nin sabah uykusunu firsat bilip yulafli kurabiye yapiverdim. Yalniz tarifin en alt satirinda '30 adet kurabiye cikar' yaziyormus, gormem azicik gec oldu. Simdi mutfakta 30 adet kurabiyeyle bakisiyorum...

Ben tarifi Ingilizce yemek kitabindan aldim ama yulafli kurabiye diye yazinca internette bir suru Turkce tarif de cikiyor. Bir fincan cayin yaninda yemek uzere denemek isteyen olursa, tavsiye edilir.. Yalniz cok pisirmeden daha yumusakken firindan cikarmanizi oneririm. Zira cikarinca kendiliginden hafif sertlesiyor zaten.. 

Bu Sabah

Nasil yapsam nasil etsem diye dusunurken evdeki misafir yatak odasini studyoya donusturmeye karar verdim. Artik evde kucuk bir fotograf studyom var. Gectigimiz haftasonu iki tane yenidogan bebek cekimi bile yaptim. Jullianna ve Elijah bebeklerin fotograflarini gormek isteyenler buraya tiklayabilir. 

Cekimler cok keyifli ama bir o kadar da zordu. Julianna 4 haftalik, Elijah ise 10 gunluk. Ikisi de uyumama konusunda kararliydi. Her iki cekim de 3.5ar saat surdu ama sonunda orataya cikan fotograflarin begenilmesi cekimdeki zorluklari unutturdu. Bebekler oyle kucuklerdi ki Melodi'nin 4 ayda ne kadar buyumus oldugu gercegiyle yuzlestim. Bu sabah kalkar kalkmaz elime fotograf makinami aldim. Onun o tatli hallerini daha sık kayit altina almaliyim.. Zaman oyle hizli akiyor ki..  

Şans Meleğim

Melodi Photography hizla gelismeye devam ediyor. Melodi bugun yine kollari sivadi ve bize modellik yapti.. Bu kez tavsan kiliginda.. :)

Cupcake

Bugun canim gecen gun HomeGoods' tan aldigim kedili cupcake suslerini kullanmak istedi. Hazir dolapta da bir kutu vanilyali hazir kek karisimi var.. 

Piyasadaki kek, pasta vs. susleri sizi de yoldan cikariyor mu? Benim kek yapacagim yoksa da sirf suslemek icin yapasim geliyor valla.. 

Ama simdi ben bunlari arkadaslara dagitsam daha iyi olacak galiba.. 

Evet evet dagitayim ben bunlari.. 

...

Di mi?

Ya da once bir Onur'a sorayim.. Belki 'dagitma biz yeriz' der..

...

Hmm

Der mi ki?

...

Desin bence yaa.. 

:P

Amerika'da da Mahalle Kavgasi Oluyormus!

Yasadigimiz sitede komsularimizin birbiriyle ne kadar iyi gecinen insanlar oldugunu anlatmayi dusunmustum hep burada aslinda ama son zamanlarda oyle acayip seyler oldu ki sasirip kaldigim olaylari anlatayim bari.. Bizim komsularda bir Facebook hastaligi var. Gunun her dakikasinda yaptiklari herseyi Facebook'a yazmayi cok seviyorlar, ve hergun kendilerinin ve cocuklarinin ortalama 4-5 tane resmini paylasiyorlar, ve birbirlerine surekli 'like' yapiyorlar ve yorum yaziyorlar.. Hatta o kadar hizlilar ki, ben bir foto yukledigimde 2 yada maksimum 3 dakika sonra like geliyor. Simdi herbiri ayri ayri cok iyi insanlar ama bunlar bir sekilde bir anlasmazliga dustuler ve ilginctir ki kavgalarini bile Facebook uzerinden yapmaya basladilar. 3'e 1 seklinde bir kavga.. Birbirlerine oyle trajikomik sozler soylediler ki biz esimle hayretler icinde takip etmeye basladik. Imali status update'ler, bunlara verilen imali cevaplar.. Yani normalde surekli sebepli sebepsiz birbirine hediye alan, yemek paylasiminda bulunan insanlar birdenbire gruplasti ve kavgaya tutustu.. Bir dedikodu bir dedikodu ki sorma gitsin.. Hem de hic beklemeyecegim kisiler.. Ben ne kadar olaylarin disinda kalmaya calissam da gelen telefonlar, yollanan mesajlar yuzunden ister istemez sahit oldum olanlara.. En ilginc  olay da bu aksam oldu. Bir tanesi bir fotograf yuklemis. Fotografta evlerinin onunde bir kamyon var, tasiniyor gibi bir halleri var. Fotografin altina yorum yazdim tasiniyormusunuz diye, pat ozelden mesaj geldi. 'Yok tasinmiyoruz sadece birkac esya tasimamiz gerekti esimin ofisine, ama sadece sana soyluyorum tasinmadigimizi cunku sen iyi komsularimizdan birisin. Digerleri sorarsa tasiniyorlarmis dersin yada hicbirsey soylemezsin.' Kadin gitmis ozel fotograf cekmis, Facebook'a koymus sirf tasiniyorlarmis izlenimi yaratmak icin. Neden??? Huzur vermiyorsunuz bak gidiyoruz buradan mesaji vermek icin?? Isin garip tarafi, mesaj vermek istedigi kisileri block'lamis durumda. Yani o kisilerin gorme ihtimali yok aslinda o resmi. Herhalde zannediyor ki biz -kavganin disinda bulunan kisiler- hemen gidecegiz digerlerine soyleyecegiz tasiniyorlarmis, vs. diye. Eee sonra ne olacak? Aslinda tasinmadigini kimse gormeyecek mi? Nedir yani bu gercekten? Anlayan varsa beri gelsin!

Bahsi gecen kisilerin hicbiri Amerikali degil ve herbiri ayri milletten, bu arada. Demem o ki sadece biz Turklerde degil bu bayanlar arasindaki mahalle kavgasi olayi.. Manasiz davranislar, entrikalar, oyunlar, vs. her milletten insanda varmis bugun anladim.. Yurtdisinda gecen 4.5 senenin sonunda Donkkk!! Pollyannaciligi birakma zamani gelmis..